Wyznania małpy z Shinagawy
/ czytamy Murakamiego

W grudniu 2019 roku Haruki Murakami świętował 40-lecie książkowego debiutu. Z tej okazji, pierwszy raz od 25 lat, spotkał się japońskimi czytelnikami i zaprezentował obszerny fragment swojej nowej, niepublikowanej jeszcze nigdzie historii. Pisarz podobno wzbudzał salwy śmiechu na sali, komicznie odgrywając rozmowę między małpą a bohaterem opowiadania.

Czytał właśnie „Wyznania małpy z Shinagawy”. Utwór jest kontynuacją opowiadania „Małpa z Shinagawy” z tomu „Ślepa wierzba i śpiąca kobieta”. Utwory składające się na ten zbiór powstawały w latach 1980–2005. W Polsce ukazały się w przekładzie Anny Zielińskiej-Elliott, nakładem Wydawnictwa Muza (2008). Ci, którzy czytali ten tom pamiętają zapewne historię kobiety zapominającej od czasu do czasu swojego imienia i nazwiska, ponieważ gadająca małpa ukradła jej dowód tożsamości. I tak „Wyznania małpy z Shinagawy” demaskują tajemnicę gadającej małpy. To pełna wdzięku i metafor, jak to u Murakamiego, opowieść o relacjach.

Dopełnieniem tekstu literackiego tradycyjnie będzie rozmowa. Tym razem z psycholożką Karoliną Leą Jarmołowicz porozmawiamy o relacjach wywołanych do tablicy przez Murakamiego. Czy to możliwe, że mężczyźni poszukują kobiet, których już nie ma, a kobiety mężczyzn, którzy się jeszcze nie urodzili?

czytanie performatywne | Katarzyna Dałek, Robert Ninkiewicz, Cezary Rybiński muzyka | Carlos Peña Montoya
rozmowa | Karolina Lea Jarmołowicz
prowadzenie | Katarzyna Żelazek
tłumaczenie na PJM | Łukasz Lenczewski, Eliza Łosiewicz-Lenczewska ze stowarzyszenia Okno na Świat

Haruki Murakami pochodzi z Kioto (ur. 1949). Uznawany jest za jednego z najpoczytniejszych współczesnych autorów japońskich. Jego książki przekładane są na ponad 50 języków. Sam tłumaczy literaturę amerykańską. Jego znakiem rozpoznawczym są łączenie realizmu z elementami magicznym, prowokowanie do rozważań metafizycznych i samopoznania.

„Wyznania małpy z Shinagawy” ukazały się w Polsce obok siedmiu innych opowiadań w tomie „Pierwsza osoba liczby pojedynczej” w przekładzie Anny Zielińskiej-Elliott, nakładem Wydawnictwa Muza (2020).

Czytanie performatywne
Katarzyna Dałek | Aktorka. Ukończyła wydział aktorski PWSFTviT w Łodzi. Występowała m.in. w Teatrze im. Jaracza w Łodzi, w poznańskich Teatrze Polskim i Teatrze Wielkim oraz w Teatrze Narodowym w Warszawie. Od 2011 aktorka etatowa Teatru Wybrzeże. Laureatka wielu nagród i wyróżnień m.in. Nagrody Aktorskiej na 53., 54. i 60. Kaliskich Spotkaniach Teatralnych za kreacje stworzone w „Amatorkach”, „Płatonowie” i „Fedrze”. Poza teatrem tworzy autorskie projekty muzyczne i translatorskie. Wykładała w Akademii Muzycznej w Gdańsku (2019–2025). W Teatrze Wybrzeże gra m.in. w „ Pięknej Zośce” (reż. Marcin Wierzchowski), „Pustych miejscach” (reż. Lea Frankiewicz) czy „ Wyzwoleniu” (reż. Jan Klata).
Robert Ninkiewicz | Aktor teatralny i filmowy. Ukończył studia na Wydziale Aktorskim PWSFTviT w Łodzi. Pracował w Teatrze Dramatycznym im. Aleksandra Węgierki w rodzinnym Białymstoku (1992–2009), po czym dołączył do zespołu Teatru Wybrzeże w Gdańsku. Laureat wielu nagród. Polecamy jego kreacje w spektaklach: „Nosferatu” (reż. Mariusz Grzegorzek), „Iwona, księżniczka Burgunda” (reż. Adam Orzechowski) i „Potop” (reż. Michał Siegoczyński).
Cezary Rybiński | Aktor. Absolwent Wydziału Aktorskiego Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej im. Ludwika Solskiego w Krakowie. Pracował w Teatrze im. Stefana Jaracza w Łodzi (1989–2001). Po przystąpieniu do zespołu Teatru Wybrzeże grał m.in. Horacjo w „H. według Hamleta” Szekspira w reżyserii Jana Klaty, realizowanym na terenie dawnej Stoczni Gdańskiej. Polecamy jego kreacje w inscenizacjach w reż. Radka Stępnia: „Fauście”, „Śmierci komiwojażera” i „Wspólnym pokoju”.

Muzyka
Carlos Peña Montoya | Harfista. Urodził się w San Jose na Kostaryce. Naukę gry na harfie rozpoczął w wieku lat 11. Od 2010 roku mieszka w Europie. Studiował na Uniwersytecie Mozarteum w Salzburgu i w Akademii Muzycznej im. Karola Szymanowskiego w Katowicach. Od 2012 roku jest pierwszym harfistą Orkiestry Symfonicznej Polskiej Filharmonii Bałtyckiej im. F. Chopina w Gdańsku. Uczy gry na harfie w Ogólnokształcącej Szkole Muzycznej im. Feliksa Nowowiejskiego w Gdańsku oraz w Szkole Muzycznej im. Zygmunta Noskowskiego w Gdyni.

Rozmowa
Karolina Lea Jarmołowicz | Psycholożka i certyfikowana psychoterapeutka z Ośrodka Psychoterapii CENTRUM. Posiada certyfikat Polskiego Towarzystwa Psychologicznego i Europejski Certyfikat Psychoterapeuty. Prowadzi psychoterapię dorosłych i par. Zanim została psychoterapeutką, przez ponad piętnaście lat zajmowała się w polskich i międzynarodowych organizacjach – marketingiem, strategią, efektywną komunikacją oraz budowaniem strategii marek, a także zarządzaniem zasobami ludzkimi.

partner