To był największy i najważniejszy strajk w powojennej historii Polski. W rocznicę osiemnastu strajkowych dni z sierpnia 1980 roku, gdy od stanowisk pracy odeszli robotnicy w Stoczni Gdańskiej im. Lenina, a potem innych zakładów regionu i Polski, zapraszamy na spacery subiektywne po wystawie stałej ECS. Każdy spacer jest inny!
Nazywamy te spacery subiektywnymi, bo ich treść i dynamika, a w konsekwencji trasa przejścia przez wystawę stałą ECS, są osobistym wyborem osoby oprowadzającej. Ta prezentuje indywidualny punkt widzenia na wydarzenia, w których uczestniczyła, dzieli się wspomnieniami, anegdotami, emocjami. Oznacza to, że twarde fakty schodzą na drugi plan, ustępując miejsca osobistej, intymnej opowieści. Tych historii nie przeczytacie w książkach.
/ Spacery adresowane są do osób powyżej 16 roku życia
/ Bilet kosztuje tylko 18 zł
/ Spotykamy się vis-à-vis kas biletowych ECS (parter)
/ Oprowadzanie potrwa ok. 90 minut
Mając dwadzieścia lat, w sierpniu 1980, brał udział w strajku w Stoczni Gdańskiej im. Lenina. Współorganizował pracę strajkowej drukarni.
W latach 70. XX wieku związał się ze środowiskami opozycyjnymi, w tym z Ruchem Młodej Polski. Po sierpniowym strajku działał w NSZZ „Solidarność” i sprawował funkcję sekretarza Lecha Wałęsy.
W stanie wojennym był zaangażowany w działalność podziemną. W wolnej Polsce sprawował m.in. funkcje w Kancelarii Prezydenta RP oraz w polskim parlamencie jako poseł i senator.

Fot. Grzegorz Mehring / Archiwum ECS
W sierpniu 1980 roku przybył do strajkującej Stoczni Gdańskiej im. Lenina jako jeden z pierwszych zagranicznych fotoreporterów. Fotograf i fotoreporter, jeden z najważniejszych dokumentalistów życia w PRL.
Od końca lat 70. XX wieku związany z międzynarodowymi mediami, jako korespondent dokumentował narastanie napięć społecznych w Polsce. Po wprowadzeniu stanu wojennego (1981) rejestrował życie w PRL i protesty uliczne, tworząc jedne z najbardziej ikonicznych obrazów tego okresu, w tym słynne zdjęcie „Czas apokalipsy”.
Jego prace były publikowane w najważniejszych tytułach prasowych na świecie i stanowią dziś kluczowy wizualny zapis przemian w Polsce końca lat 80.

Fot. Grzegorz Mehring / Archiwum ECS
„Ten tramwaj dalej nie pojedzie!” – zawołała, rozpoczynając w sierpniu 1980 strajk gdańskiej komunikacji. Dołączyła do protestujących w Stoczni Gdańskiej im. Lenina i znalazła się w gronie sygnatariuszy Porozumienia Gdańskiego. Miała wówczas 27 lat.
Po wprowadzeniu stanu wojennego represjonowana, zwolniona z pracy, inwigilowana. Współorganizowała pomoc dla rodzin osób internowanych i więzionych.
W III RP zaangażowana w działalność społeczną na rzecz dzieci z trudnych środowisk. Posłanka na Sejm. Wraz z mężem Krzysztofem Strycharskim adoptowali dwanaścioro dzieci, są dziewiętnastokrotnymi dziadkami.

Fot. Rafał Mroziński / Archiwum ECS