Tak to pamiętam
/ Wojciech Maziarski

Wojciech Maziarski studiował w Budapeszcie ponad dwadzieścia lat po Powstaniu Węgierskim (1979–1981). W tym czasie nawiązał kontakt ze środowiskiem węgierskiej opozycji. W ocenie tamtejszych władz, nadmiernie zaangażowany. Maziarski został deportowany za „działalność antypaństwową”. W latach 80. XX wieku był aktywnym uczestnikiem opozycji studenckiej w Warszawie – pełnił funkcje w strukturach samorządu studenckiego Uniwersytetu Warszawskiego, współorganizował protesty przeciwko ograniczaniu autonomii uczelni, a po delegalizacji niezależnych struktur tworzył inicjatywy wydawnicze. Był redaktorem podziemnej prasy studenckiej oraz publikował w drugim obiegu i prasie emigracyjnej.
W latach 80. Maziarski animował międzynarodową współpracę opozycji w Europie Środkowej. Był pośrednikiem kontaktów między opozycją polską i węgierską oraz współtworzył sieci współpracy środowisk niezależnych w regionie. Działał w Solidarności Polsko-Czechosłowackiej, był współtwórcą Serwisu Informacyjnego „Solidarności” oraz Wschodnioeuropejskiej Agencji Informacyjnej, sieci wymiany niezależnych informacji pomiędzy opozycjami regionu. Uczestniczył w przekazywaniu wiadomości o wydarzeniach politycznych do zachodnich mediów oraz współorganizował spotkanie założycielskie Solidarności Polsko-Węgierskiej (1988–1989).
Po 1989 roku był korespondentem Sekcji Polskiej BBC, następnie wieloletnim dziennikarzem „Gazety Wyborczej”. Sprawował funkcję redaktora naczelnego „Newsweek Polska” (2009–2012) i szefa działu „Opinie” „Gazety Wyborczej” (2018–2025). Obecnie jest publicystą „Gazety Wyborczej”. Autor książek publicystycznych i literackich, m.in. „Jak feniks z butelki. Rozmowy z alkoholikami”, „Selekcja” oraz cyklu „Czytanki o dobrej zmianie”.
Odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski, odznaką honorową Działacza opozycji antykomunistycznej oraz odznaką Zasłużony Działacz Kultury.

Do dzielenia się na wystawie stałej ECS wspomnieniami, emocjami i anegdotami zapraszamy twórców polskiej wolności nieprzerwanie od 11 lat. Każdy spacer jest inny, indywidualny, subiektywny. Cieszą się one wielką popularnością wśród zwiedzających. Każdorazowo w zadziwiający sposób kumuluje się energia: ekspozycja staje się niemal teatralną scenografią do opowieści, a wspomnienia sprawiają, że ożywa i nabiera nowego wyrazu.

– Na co dzień historię poznajemy ze źródeł obiektywnych – podręczników, encyklopedii, słuchamy opowieści przewodników, ekspertów i historyków. Im bardziej obiektywnych, tym lepiej – mówi Adam Czubaszek z Działu Wystaw ECS, szef projektu spacerów subiektywnych. – Jeśli jednak ktoś opowiada o wydarzeniach, w których brał udział, będzie to zawsze historia subiektywna i w tym przypadku jest to wartością dodaną. Prosimy naszych przewodników o przywołanie anegdot, dialogów oraz emocji. Właśnie ten aspekt sprawia, że spacery subiektywne spotykają się z tak dużym uznaniem naszych gości.

Gwarantujemy zwiedzanie w kameralnej grupie, pasjonujące opowieści i możliwość rozmowy z przewodnikiem.

Na spacery Tak to pamiętam zapraszamy zawsze w ostatnią sobotę miesiąca i niezmiennie w samo południe. 29 listopada będzie oprowadzać Ewa Kulik-Bielińska.

termin | zawsze ostatnia sobota miesiąca, godz. 12.00
miejsce | Gdańsk, Plac Solidarności 1
zbiórka | ECS, vis-à-vis kas biletowych (parter)
czas | ok. 120 minut
miejsce | ECS, wystawa stała
wstęp | bilet w cenie 18 zł